Tek olmaktan neden korktuğumu hatırladım.
Kendim ile karşılaşmak
Beni tedirgin ediyor
Kendim ile giriştiğim sohbet
Ölümle dans etmekten farksız
Artık
insanların tanıttığı ölüm kadar ışıksız
Ölümden korkmayan ben bile kendimle karşılaşmaktan korkar
oldum.
Beni bu hale ne ya da kim getirdi?
Cevap zahir.
Kendimi
bu hale ben getirdim.
Bir şeylerin yavaş yavaş farkına varıyorum.
Kendimden nefret etmiyorum
Kendimden korkuyorum.
Kendimi öldürmekten korkuyorum
Bu yüzden kendimden kaçıyorum.
Tam tersi bir kişiliğe büründüm.
Mutluluk getiren?
Sevecen?
İnsanları güldüren?
Gerçek kimliğimi unutmaya başladım.
Artık kendim olmak istiyorum.
Her zaman gözümün önündeydi yalnız kalmama isteği arkasında saklanan gerçek,
gün
yüzüne çıktı.
İç içe olmalıyım benliğim ile.
İki olmak istemiyorum, tek olmalıyım.
Kendim olmalıyım.
Peki bunu nasıl yapacağım?
Zaman benim
dostum,
İkimizin korkusu da aynı.
Beraber bu
korkunun üstesinden geleceğiz.
Yorumlar
Yorum Gönder