30-11-22
Varlığındı huzur
Ve
huzurun sessizliği
Hala
uyanık şehrin
Uyanık gecesinde
Uyumuşken başucumda
Midemiz
bira
Aklımız esrar doluyken
Arkada
sessizce çalan
Romantik
şarkılar arasında
Az da
olsa duyulan
Nefes
alışverişindi huzur
Hissetmekti
varlığını
Sevmeni
ve sevmeyi
Gözyaşlarımı hak eden yegâne kişi
Tebessümüne
kondurduğum öpücük
Rahimden
yeni kurtulmuş
Acılar içindeki bebekten
Farklı hissettirmiyor
Yeniden
doğmak
Seninle
baştan başlamak
Yeni
bir hayata
Her şeyi unutmak
Ve sen
Senden
önce yazığım
Tüm şiirler artık kifayetsiz
Anlamsız belki de
Gereksiz
İnsan sevince
Uçarmış karnında kelebekler
Seninleyken
gördüğüm tek şey
Dönüp
dolaşan ilham perileri
Dökemesem
de dile
Yazamasam
da kâğıda
O an
Evet o
an Dünyadaki bile
Tüm şiirler kifayetsiz kalıyor
Sarıl bu gece yine
Sarıl ki ağlayayım göğsüne
Sessizce
Sen
uyurken
Mutlulukla
Sarıl ki bana bu gece
Yeniden
mutlu olsun tüm aşıklar
Umut
dolsun yağmur damlaları
Açsın mezarlığımdaki çiçekler
Beni çıkmazdan kurtardın
Sarıl bana ki
Götüreyim
seni başka diyarlara
Bilmediğimiz yerlere gidip
Taşıyalım aşkımızı Dünyalara
05-03-23
İmkansız görülen neydi biliyor musun?
Asla değişmeyecek bir aşkı köreltebilmek.
Bunu
başarabildiğin için sonsuz tebrikler
Tüm, her
şeyi hak ettiğini düşündüğüm adam
Artık nefret duyamıyorum
Hüzün
Hüzün nefreti
bastırıyor
Bolca hüzün
Ve gözyaşı yok
Tek bir
gözyaşı bile yok
Hüzün içinde
boğuluyordum
zaten
İlk kez ayağa kalkmıştım
Bir daha
düşmem sandım
Ve kendimi
kollarına bıraktım
Tutarsın sanmıştım
Bırakmayacak şekilde
Ben, beni
unuttum seninle
Benim için
uyuşturucudan farksızdın
Seni ilk
hissettiğimde özgürlüğü de hissetmiştim
Huzur dolu
sarılışların ve tatlı bakışların ile beni büyülemiştin
Daha fazla
istedim seni
Her şeyden önce koydum seni, ailemden,
kendimden
Her anım senindi, sensiz anı bile isteyemez oldum
Daha fazla
istedim seni
Seni damarlarımda hissettim
Sana sıkı sıkı sarılıp hiç bırakmamak istedim
Ama artık ağır gelmeye başlamıştın ve ben yorulmuştum
Daha fazla
istedim seni
Seni seninle
telafi ettim
Ama nafile
Sen zor
bir uyuşturucuydun ve ben sana çoktan bağımlıydım
İçimdeki saf mutluluk yerini ne zaman sahte gülümsemeye bıraktı
Hatırlayamıyorum bile
Süzülüyor
tüm anılar odamda
Mavi birer
küçük kumaş parçası edasıyla
Işık hüzmesinden farksız
Arada birkaçını yakalıyorum ki yeniden tadayım seni
Ama biliyorum
sonu yine hüzün
Ve yine
acı
Ve ben
yine çıkmazdayım
Her anı beni benden uzaklaştıran anılar
Kendimi
bilmekten çok uzağım
Bağımlı olduğum bu uyuşturucu, sen,
Bu anılar senden ibaret
Her bir
anı odamın her yerine yayılmış durumda
Etrafımda dönüp duruyor ve ben sadece
Sadece
o mavi ışıklara bakıyorum
Karanlık ve tütsü kokan
Loş bir sarı ışık altında sürülen her mavi ışık
Beni ölüme
yaklaştıran anılar
Ve mutluluğu ararken bulduğum hüzünler
Kurtuluş
Yanımdaki çakmağa ulaştım
Ve
Tüm odamı
Ateşe verdim.
Yorumlar
Yorum Gönder